Bir insanı sevmekle başlar her şey. Sanki dünya, düzen ve sistem bunun bu sözün üzerine kurulmuştur. İnsanoğlu olarak hep sevmeye ve sevilmeye ihtiyaç duyarız. Bazen sadece yaratılanı severiz yaradandan ötürü. Bazen Mecnun oluruz; sırf Leyla olabilmek için. Bazen güneş oluruz sevdiğimizin gözyaşlarını kurutmak adına. Bazen de ‘’Aşk’’ deriz buna. Aşk tan sarhoş olduk deriz. Başkasını görmeyiz deli oluruz divane oluruz. Bir gönül kırıntısını hibe etmesi adına sevdiğimizin kapısında dilenci oluruz. Acı çekeriz ama; olsun o da sevgidendir deriz.
Uzaklıkları mesafeleri bir hiç biliriz çokçası. Yağmur damlası oluruz ve yağarız usul usul. Ve sevgi öyle içten hissederiz ki yaşanması gerek deriz. Hayatımızın amacıdır Sevgi. Bizi seven insanlar sayesinde yaşama amacımızın olduğuna ve bulunduğumuz yerin önemine inanırız. Ve insan olarak bize verilen en güzel duygulardan bir tanesidir. İnsanların dinleri, dilleri ırkları farklı olabilir ama sevgileri ortaktır. Sevgi yanlışları görmez, sevgi vazgeçmez ve asla bencil değildir. Umuttur. Belli edilmeyen ve gösterilmeyen sevginin bir anlamı yoktur.
Sevgi cimrisi olmayalım. Sevelim. Sevelim. Sevelim …
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder